تأثير يا تأثّر از المپيك
آيا بايد المپيک را به دين خدا ترجيح داد؟
سه شنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۳۵
تصاوير خانمهاي ايراني بي حجاب، تصاوير رقص مرد و زن ايراني در سالن، تصوير در آغوش كشيدن مرد و زن كنار درياچه قايقراني (البته خدا را شكر ايراني نبودند!)، تصاوير لمس بدن نيمه عريان ورزشكار ما توسط داور زن و دست دادن با او و بسياري از تصاوير مشابه كه از شبكه ۳ و خصوصاً شبكه ورزش به نمايش درآمد.
پایگاه خبری انصارحزب الله:المپیک ۲۰۱۲ با همه سر و صدایش برگزار شد. از بُعد فنی در صدا و سیما و سایر رسانه ها بیش از حد درباره آن سخن رفته و ما نیز چنین قصدی نداریم. اما ابعاد مثبت و منفی این رویداد عظیم جهانی را در حیطه فرهنگ باید بررسی نمود. از اصل باید ببینیم هدف ما برای حضور در این رقابتها چیست؟ دنبال چه نتایجی هستیم؟ مدال طلا می خواهیم و بس؟ آن هم با هر قیمتی!؟ یا نیم نگاهی هم بر سایر تبعات مثبت و منفی آن داریم.
آنچه مسلم است این رویداد چه بپسندیم و چه نپسندیم، پرهیاهو و سروصدا ست. و هر اتفاق پر هیاهو در این دنیا هم مورد توجه غول های رسانه ای دنیا قرار خواهد گرفت و آنها نیز بدون هیچ شک و شبههای وامدار صهیونیست و غرب هستند. پس اگر بخواهیم آن را طرد کنیم باخته ایم. اگر هم چشم هایمان را روی واقعیات ببندیم و المپیک را صرفاً یک رقابت ورزشی سالم بپنداریم باز هم قافیه را باخته ایم چون اینگونه نیست.
حرف ما اینست که نگاه مسئولان به المپیک باید دوجانبه باشد. یک نگاه فنی-فرهنگی و یک نگاه فرهنگی-سیاسی. نه باید از این غافل شد نه آن. هر دو بسیار حائز اهمیت است. چطور ما از قبل براي حضور يا عدم حضور برابر ورزشكاران رژيم غاصب صهيونيست برنامه داريم ولي براي نحوه برخورد با داوران زن نه!؟ چرا براي اولين بار بسياري از تصاوير زننده از تلويزيون پخش شد؟ سياست صدا و سيما تغيير كرده يا از دستشان در رفت!؟ اولي شايد ولي دومي را نميتوان باور كرد. يكبار، دو بار... ده بار؟
تصاوير خانمهاي ايراني بي حجاب، تصاوير رقص مرد و زن ايراني در سالن، تصوير در آغوش كشيدن مرد و زن كنار درياچه قايقراني (البته خدا را شكر ايراني نبودند!)، تصاوير لمس بدن نيمه عريان ورزشكار ما توسط داور زن و دست دادن با او و بسياري از تصاوير مشابه كه از شبكه ۳ و خصوصاً شبكه ورزش به نمايش درآمد.
البته شايد همانطور كه گفتم سياست سازمان عوض شده و بنا برجذب مخاطب حداكثري با هر سليقه و به هر قيمتي است. (حتي به قيمت زير پا گذاشتن فرامين شرع مقدس)
بنا ندارم در اين مجال بيشتر اين مسائل را باز كنم و غرض اشارهاي بود بر ما وقع. تحليل موضوع باشد براي بعد. فقط دو اشاره ميكنم و قضاوت باشد براي خوانندگان فهيم.
- علي آبادي مسئول كميته المپيك گفته كه: «در صورت ورود جدي بانوان در مسابقات المپيك انتظار مي رود كه كشورمان در جدول توزيع مدال ها به جايگاهي مناسب و در خور ايران و ايرانيان دست پيدا كند.» البته كسي مخالف ورود جدي بانوان به ورزش نيست ولي با شواهد و قرائن موجود منظور آقايان اينست كه كمي سخت گيري ها را كمتر كنيم تا با كسب مدال توسط بانوان كشور سربلند شود.
براي نمونه مارتينتي رئيس فدراسيون جهاني كشتي ابراز تمايل كرده كه زنان مسلمان ايراني با پوشش اسلامي در مسابقات كشتي حاضر شوند! گويي پوشش اسلامي فقط موي سر است. همين الان هم پوشش ورزشكاران ما اسلامي نيست و براي دل خوشي و بستن دهان مخالفان يك نيمچه پوششي ايجاد كرده اند كه نه سيخ بسوزد نه كباب. يعني نه از داخل خيلي مخالفت شود نه در ميادين بين المللي ايراد بگيرند.
- آیت الله العظمی مکارم شیرازی میفرماید: مسلّم است كه بايد جهات شرعى هم در ورزش مردان و هم در ورزش زنان رعايت شود، و مسابقات ورزشى هرگز ايجاب نمىكند كه ما فرهنگ اسلامى را رها كرده، دنبال فرهنگ ديگران برويم. به طور كلّى زنان مىتوانند در محيطهايى كه مخصوص به خودشان است، با استفاده از لباسهاى مناسب، و با حفظ حجاب يا بدون حجاب شرعى، با توجّه به اين كه جنس مخالفى در آنجا نيست، ورزش كنند. داوران و مربّيان آنها نيز از ميان خود زنان برگزيده شوند، همان گونه كه در مردان چنين است، و از ورزشهايى استفاده كنند كه آسيب و زيانى به آنها نمىرساند.
(استفتاءات جديد، جلد ۳)
آنچه مسلم است این رویداد چه بپسندیم و چه نپسندیم، پرهیاهو و سروصدا ست. و هر اتفاق پر هیاهو در این دنیا هم مورد توجه غول های رسانه ای دنیا قرار خواهد گرفت و آنها نیز بدون هیچ شک و شبههای وامدار صهیونیست و غرب هستند. پس اگر بخواهیم آن را طرد کنیم باخته ایم. اگر هم چشم هایمان را روی واقعیات ببندیم و المپیک را صرفاً یک رقابت ورزشی سالم بپنداریم باز هم قافیه را باخته ایم چون اینگونه نیست.
حرف ما اینست که نگاه مسئولان به المپیک باید دوجانبه باشد. یک نگاه فنی-فرهنگی و یک نگاه فرهنگی-سیاسی. نه باید از این غافل شد نه آن. هر دو بسیار حائز اهمیت است. چطور ما از قبل براي حضور يا عدم حضور برابر ورزشكاران رژيم غاصب صهيونيست برنامه داريم ولي براي نحوه برخورد با داوران زن نه!؟ چرا براي اولين بار بسياري از تصاوير زننده از تلويزيون پخش شد؟ سياست صدا و سيما تغيير كرده يا از دستشان در رفت!؟ اولي شايد ولي دومي را نميتوان باور كرد. يكبار، دو بار... ده بار؟
تصاوير خانمهاي ايراني بي حجاب، تصاوير رقص مرد و زن ايراني در سالن، تصوير در آغوش كشيدن مرد و زن كنار درياچه قايقراني (البته خدا را شكر ايراني نبودند!)، تصاوير لمس بدن نيمه عريان ورزشكار ما توسط داور زن و دست دادن با او و بسياري از تصاوير مشابه كه از شبكه ۳ و خصوصاً شبكه ورزش به نمايش درآمد.
البته شايد همانطور كه گفتم سياست سازمان عوض شده و بنا برجذب مخاطب حداكثري با هر سليقه و به هر قيمتي است. (حتي به قيمت زير پا گذاشتن فرامين شرع مقدس)
بنا ندارم در اين مجال بيشتر اين مسائل را باز كنم و غرض اشارهاي بود بر ما وقع. تحليل موضوع باشد براي بعد. فقط دو اشاره ميكنم و قضاوت باشد براي خوانندگان فهيم.
- علي آبادي مسئول كميته المپيك گفته كه: «در صورت ورود جدي بانوان در مسابقات المپيك انتظار مي رود كه كشورمان در جدول توزيع مدال ها به جايگاهي مناسب و در خور ايران و ايرانيان دست پيدا كند.» البته كسي مخالف ورود جدي بانوان به ورزش نيست ولي با شواهد و قرائن موجود منظور آقايان اينست كه كمي سخت گيري ها را كمتر كنيم تا با كسب مدال توسط بانوان كشور سربلند شود.
براي نمونه مارتينتي رئيس فدراسيون جهاني كشتي ابراز تمايل كرده كه زنان مسلمان ايراني با پوشش اسلامي در مسابقات كشتي حاضر شوند! گويي پوشش اسلامي فقط موي سر است. همين الان هم پوشش ورزشكاران ما اسلامي نيست و براي دل خوشي و بستن دهان مخالفان يك نيمچه پوششي ايجاد كرده اند كه نه سيخ بسوزد نه كباب. يعني نه از داخل خيلي مخالفت شود نه در ميادين بين المللي ايراد بگيرند.
- آیت الله العظمی مکارم شیرازی میفرماید: مسلّم است كه بايد جهات شرعى هم در ورزش مردان و هم در ورزش زنان رعايت شود، و مسابقات ورزشى هرگز ايجاب نمىكند كه ما فرهنگ اسلامى را رها كرده، دنبال فرهنگ ديگران برويم. به طور كلّى زنان مىتوانند در محيطهايى كه مخصوص به خودشان است، با استفاده از لباسهاى مناسب، و با حفظ حجاب يا بدون حجاب شرعى، با توجّه به اين كه جنس مخالفى در آنجا نيست، ورزش كنند. داوران و مربّيان آنها نيز از ميان خود زنان برگزيده شوند، همان گونه كه در مردان چنين است، و از ورزشهايى استفاده كنند كه آسيب و زيانى به آنها نمىرساند.
(استفتاءات جديد، جلد ۳)
احسان
۱۳۹۱-۰۵-۳۰ ۱۰:۳۳:۴۸
زیاد سخت نگیریدواشکال تراشی نکنید.هیچ اتفاق بدی نیفتاده .کافیه همه چی رو با دید مثبت ببینید.
۱۳۹۱-۰۵-۲۵ ۱۲:۴۷:۴۵
بسمه تعالي
وادادگي فرهنگي دردي است كه بايد هر چه زودتر براي معالجه آن اقدام كرد چه مانعي دارد كه ما در مسابقات اينچنيني حضور داشته باشيم و بتوانيم ارزش هاي فرهنگ والاي اسلامي را در دنيا گسترش دهيم
مسابقات المپيك بستر مناسبي براي تبليغ آرمانهاي ما مي تواند باشد
چه اشكالي دارد ورزشكاران مرد و زن ما با رعايت شئونات اسلامي در ميادين جهاني شركت كنند و با اقتدار تمام از ارزشهاي خود دفاع كنند
وادادگي فرهنگي دردي است كه بايد هر چه زودتر براي معالجه آن اقدام كرد چه مانعي دارد كه ما در مسابقات اينچنيني حضور داشته باشيم و بتوانيم ارزش هاي فرهنگ والاي اسلامي را در دنيا گسترش دهيم
مسابقات المپيك بستر مناسبي براي تبليغ آرمانهاي ما مي تواند باشد
چه اشكالي دارد ورزشكاران مرد و زن ما با رعايت شئونات اسلامي در ميادين جهاني شركت كنند و با اقتدار تمام از ارزشهاي خود دفاع كنند
۱۳۹۱-۰۵-۲۵ ۰۲:۵۲:۳۹
فکر نمی کنم دادن دست به زن کافر حرام باشد
313ahsan
۱۳۹۱-۰۵-۲۴ ۱۶:۴۰:۴۳
هو العزیز
الاسلام یعلوا و لا یعلی علیه
مشعل المپیک سال 2012 در حالی روشن شد که اکثریّت مردم کشور میزبان یعنی انگلیس به خاطر اعتراض به سیاست های اقتصادی اعمال شده توسّط زمام دارانشان به نوعی آن را تحریم کرده بودند و جای خالی حضور مردم این کشور در صندلی های تماشاچیان کاملا مشهود بود. امّا با این وجود و همچنین شیطنت و سوء استفاده ی لابی صهیونیست در طرّاحی آرم بازی ها که ماهرانه نام (زیون) یا همان صهیون را در آن به کار گرفته و همین دو دلیل برای اعلام عدم شرکت در عرصه مسابقات را فراهم آورده و کافی بود؛ ما ملتمسانه در آن شرکت می کنیم, آن هم در حدّ حضور عالی ترین مقام رسمی ورزش کشور یعنی شخص وزیر.
همین تا این جا خودش دردی است که نه می شود گفت ونه در سینه نهان کرد؛ امّا آن چه موجبات این تحریر را فراهم آورد نحوه ی شرکت ورزش کاران ما در این عرصه بود, با چشمان خود در سیمای جمهوری اسلامی دیدیم که حمید سوریان ( کشتی گیر ) تن به بازرسی بدنی داور مؤنث مسابقات داد. علی الظّاهر قبل از آغاز هر راند داور وظیفه دارد بدن ورزش کاران را از جهت چرب و لیز نبودن مورد وارسی قرار دهد.
و هم چنین با افتخار دست خود را برای بالا بردن در اختیار نامحرم قرار می دهد و تازه بعد از اعلام برنده شدن مکرّر با همان داور نامحرم دست می دهد. و مسئولین ما هم انگار نه انگار که اتّفاقی افتاده؛ به همدیگر تبریک می گویند و صدا و سیمای ما هم با پخش سرودهای حماسی و تحریک کننده جشن می گیرد.
عرضم این است ما یک سلسله ارزشهایی داریم که برای حفظ آنها خون با ارزش ترین جوانانمان را هدیه کرده ایم؛ آیا همین وزیر ورزش ما که در حال حاضر میراث خور آن خون هاست می تواند مقابل آقا مهدی یا همّت یا متوسلیان بایستد و این کارها را بکند و زیر گوشش گرم نشود.
اگر ما کلّا" در المپیک شرکت نمی کردیم چه می شد؟ اگر سوریان با دیدن داور زن به عنوان احترام به اعتقاداتش از مسابقه انصراف می داد و دلیل آن را رعایت احکام دینش مبنی بر حرمت لمس شدن و لمس کردن زن نامحرم عنوان می کرد, چه می شد؟ این مدالها و وعده ی سر خرمن دویست سکه ی طلای وزیر هم در این دنیا جا خواهد ماند و با کوله بار اعمالمان راهی سفر محتوم خود خواهیم شد!
و الله قسم زیاد دور نیست آن روزی که در مقابل همین شهدا در درگاه حضرت باریتعالی مورد سئوال خواهیم بود. اگر چه منتظر هیچ ترتیب اثری از سوی هیچ مقام مسئولی نیستم؛ این ها را نوشتم که فردا سند اعلام انزجارم از این حرکات مقابل آن خون های پاک باشد. به سهم و نوبه ی خودم به همه ی زجر کشیدگان و شهید دادگان این نظام اسلامی این عدول از ارزشها را تسلیت گفته و به محضر خدایمان عرضه می دارم:
بار پروردگارا ما را به سبب افعال سفیهان قوممان مؤاخذه نفرما
اللّهمّ وفّقنا لما تحبّ و ترضی
الاسلام یعلوا و لا یعلی علیه
مشعل المپیک سال 2012 در حالی روشن شد که اکثریّت مردم کشور میزبان یعنی انگلیس به خاطر اعتراض به سیاست های اقتصادی اعمال شده توسّط زمام دارانشان به نوعی آن را تحریم کرده بودند و جای خالی حضور مردم این کشور در صندلی های تماشاچیان کاملا مشهود بود. امّا با این وجود و همچنین شیطنت و سوء استفاده ی لابی صهیونیست در طرّاحی آرم بازی ها که ماهرانه نام (زیون) یا همان صهیون را در آن به کار گرفته و همین دو دلیل برای اعلام عدم شرکت در عرصه مسابقات را فراهم آورده و کافی بود؛ ما ملتمسانه در آن شرکت می کنیم, آن هم در حدّ حضور عالی ترین مقام رسمی ورزش کشور یعنی شخص وزیر.
همین تا این جا خودش دردی است که نه می شود گفت ونه در سینه نهان کرد؛ امّا آن چه موجبات این تحریر را فراهم آورد نحوه ی شرکت ورزش کاران ما در این عرصه بود, با چشمان خود در سیمای جمهوری اسلامی دیدیم که حمید سوریان ( کشتی گیر ) تن به بازرسی بدنی داور مؤنث مسابقات داد. علی الظّاهر قبل از آغاز هر راند داور وظیفه دارد بدن ورزش کاران را از جهت چرب و لیز نبودن مورد وارسی قرار دهد.
و هم چنین با افتخار دست خود را برای بالا بردن در اختیار نامحرم قرار می دهد و تازه بعد از اعلام برنده شدن مکرّر با همان داور نامحرم دست می دهد. و مسئولین ما هم انگار نه انگار که اتّفاقی افتاده؛ به همدیگر تبریک می گویند و صدا و سیمای ما هم با پخش سرودهای حماسی و تحریک کننده جشن می گیرد.
عرضم این است ما یک سلسله ارزشهایی داریم که برای حفظ آنها خون با ارزش ترین جوانانمان را هدیه کرده ایم؛ آیا همین وزیر ورزش ما که در حال حاضر میراث خور آن خون هاست می تواند مقابل آقا مهدی یا همّت یا متوسلیان بایستد و این کارها را بکند و زیر گوشش گرم نشود.
اگر ما کلّا" در المپیک شرکت نمی کردیم چه می شد؟ اگر سوریان با دیدن داور زن به عنوان احترام به اعتقاداتش از مسابقه انصراف می داد و دلیل آن را رعایت احکام دینش مبنی بر حرمت لمس شدن و لمس کردن زن نامحرم عنوان می کرد, چه می شد؟ این مدالها و وعده ی سر خرمن دویست سکه ی طلای وزیر هم در این دنیا جا خواهد ماند و با کوله بار اعمالمان راهی سفر محتوم خود خواهیم شد!
و الله قسم زیاد دور نیست آن روزی که در مقابل همین شهدا در درگاه حضرت باریتعالی مورد سئوال خواهیم بود. اگر چه منتظر هیچ ترتیب اثری از سوی هیچ مقام مسئولی نیستم؛ این ها را نوشتم که فردا سند اعلام انزجارم از این حرکات مقابل آن خون های پاک باشد. به سهم و نوبه ی خودم به همه ی زجر کشیدگان و شهید دادگان این نظام اسلامی این عدول از ارزشها را تسلیت گفته و به محضر خدایمان عرضه می دارم:
بار پروردگارا ما را به سبب افعال سفیهان قوممان مؤاخذه نفرما
اللّهمّ وفّقنا لما تحبّ و ترضی
)
